Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
| Cechy | |
| format | 18,0 x 18,0 cm |
|---|---|
| rok | 2012 |
| strony | 154 |
| oprawa | broszurowa ze skrzydełkami |
| ISBN | 978-83-60881-99-6 |
| wydanie | 3, poprawione |
| zdjęcia | Elżbieta Orhon-Lerczak, z archiwum autorki |
| posłowie | Leszek Szaruga |
| redakcja | Paweł Nowakowski |
| korekta | Agata Borowicka, Anna Nowakowska |
| wydaw-nictwo | FORMA |
| wydano z | Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy |
| e-book (ePub, mobi) ISBN | 978-83-64974-90-8 |
Bogusława Latawiec
Ciemnię Bogusławy Latawiec chciałoby się zaliczyć do prozy bez fikcji. Literacka szczególność refleksji polega tu na tym, że emocjonalność jest artystycznie ukryta. Nie widać jej w stylu narracji. Własny styl narracyjny autorki manifestuje się w ostentacyjnej rzeczowości, z jaką traktuje się u niej nie tylko zewnętrzne, lecz także wewnętrzne doświadczenia człowieka. Dla opowiedzenia takich doświadczeń, jakich dotyczy powieść Bogusławy Latawiec (hasłowo można to nazwać doświadczeniem stanu wojennego), nic nie mogłoby być właściwsze, stosowniejsze i bardziej artystycznie funkcjonalne niż rzeczowość, analityczność i związana z nimi refleksyjność. Przy sile i jednoznaczności emocjonalnych zaangażowań, jakim podlega narratorka utworu, postać prawie we wszystkim tożsama z autorką, musi to być coś szczególnie pisarsko trudnego. Prozatorskie narracje Bogusławy Latawiec odznaczają się rzeczowością, analitycznością i refleksyjnością, dopiero w Ciemni jednak tym właśnie właściwościom zawdzięcza autorka pełną artystyczną skuteczność swojej narracji, swoje pisarskie zwycięstwo nad materią szczególnych doświadczeń. Ekspresyjne narracje o syndromie stanu wojennego zwykle na odległość zalatują naszym nacjonalnym kiczem, narracja Ciemni, dzięki swoim właściwościom, nie jest narażona na żadne tego typu skazy literackie, jej wartością oczywistą jest wszechstronna pisarska rzetelność, której kwestionować nie sposób.
Henryk Bereza – „Rzeczowość” (Czytane w maszynopisie) „Twórczość” (1989)
recenzje, noty:
* "Ciemnia", https://sztukater.pl, 30.05.2025
* "Ciemnia", http://annasikorska.blogspot.com, 18.05.2021
* "Ciemne czasy PRL-u", www.elewatorkultury.org, 25.12.2013
* "Przywołując kiedyś, oswajamy obce", eleWator, 4/2013
* "Smak grudniowej Magdalenki", Odra, 10/2013
* "Ciemnia", Magazyn Literacki Książki, 4/2013
* "Światło-czułe", Lampa, 1-2/2013
* "Światło w ciemni", Kurier Szczeciński, 31.01.2013
promocje:
* 28.11.2012 – spotkanie autorskie z Bogusławą Latawiec ("Szczeciński Przegląd Literacki FORMA", edycja 19)