Karol Samsel Autodafe 9
NOWOŚCI: Artur Daniel Liskowacki Zimno, Grażyna Obrąpalska Poprawki,
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg, Karol Samsel Cairo Declaration
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg, Karol Samsel Cairo Declaration
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
(ur. w 1984 r.) – poetka, prozaiczka, felietonistka. Mieszka w Krakowie. Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, nagrodzona m.in. Grand Prix w VI konkursie im. R.M. Rilkego (2007) oraz nagrodą główną w XIII konkursie im. Jacka Bierezina (2007). Wyróżniona w X edycji Konkursu Literackiego PTWK (2010); nominowana do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2010) i Nagrody Literackiej Nike (2011). Tłumaczona na języki: angielski, czeski, łotewski, niemiecki, rosyjski i ukraiński. Publikowała prozę i poezję m.in. w: „Chimerze”, „Czasie Kultury”, „Gazecie Wyborczej”, „Kresach”, „Lampie”, „Portrecie”, „Przekroju”, „Ricie Baum”, „Studium”, „Toposie”, „Twórczości” i „Tygodniku Powszechnym”. Jej teksty ukazały się w antologiach, m.in.: Poeci na nowy wiek (2010), Free Over Blood (2011), 2104. Antologia współczesnych polskich opowiadań (FORMA 2014) i Scattering the Dark (2016). Wydała tomy poetyckie: Zapaść (2009), Nawroty (2010), Trans (2016), Piosenki pikinierów (FORMA 2017) oraz powieść Sztuczki (2016).
To już trzecia antologia współczesnych polskich opowiadań, które proponuje Państwu do lektury Wydawnictwo FORMA. Poprzednie – 2008 i 2011 – przekonały, że tego rodzaju książki czyta się żywo, bardzo dobrze, są bowiem wielogłosowymi opowieściami o naszym świecie, historiami opowiedzianymi językami przeróżnymi, bogatymi w style, bo – jak powiadają mądrzy ludzie – „styl to człowiek”.
Joanna Lech
Piosenki pikinierów to wiersze, które śpiewają o śnie i zmysłach, życiu nocnym i dziennych poruszeniach, czasie utraconym i odzyskiwanym; to pieśni mijających się ludzi, melodie zakwitających dziewcząt i wkraczających w muzykę młodości chłopców.
Sporą stratą, a nawet swego rodzaju „opuszczeniem w lekturze”, byłoby nie dostrzec dobrze przemyślanego, wieloaspektowego bogactwa kryjącego się za antologią prozatorską ostatniej dekady promowaną marką kwartalnika literacko-kulturalnego ‘eleWator’.
