Karol Samsel Autodafe 9
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
| Cechy | |
| format | 18,0 x 18,0 cm |
|---|---|
| rok | 2010 |
| strony | 102 |
| oprawa | broszurowa ze skrzydełkami |
| ISBN | 978-83-60881-59-0 |
| wydanie | 1 |
| zdjęcia | Mikołaj Mann, Marcin Sudziński |
| grafiki | Robert Kuśmirowski |
| redakcja | Adrian Sroka |
| korekta | Agata Borowicka, Anna Nowakowska |
| wydaw-nictwo | FORMA |
Kostia Berezin
przełożył i opracował Paweł Laufer
Buty Mesjasza. Traktat o podniesieniu rzeczy zdegradowanej Kostii Berezina, to fabularyzowany poemat filozoficzny, włączony do obiegu po niemal siedemdziesięciu latach od czasu zaginięcia. Umowna fabuła jest stelażem dla refleksji i często ekstatycznych komentarzy narratora. Ale przede wszystkim jest to traktat. Spójny i konsekwentny, choć zawoalowany wykład holistycznej teorii poznania. Retoryka przesady i ekstrapolacji są tu podstawowymi narzędziami. Już w tytule Berezin stawia najważniejsze pytanie traktatu: czy zdolni jesteśmy przeprowadzać na co dzień łączność między pozorną nieistotnością „butów”, a kulturowo zaprogramowaną znamienitością „Mesjaszów”? Berezin rzuca most interpretacyjny, przeprowadza nić powiązań i połączeń między skrajnymi punktami naszego oglądu rzeczywistości, których nie potrafimy osiągnąć jednocześnie, kończąc próby związania tych odległych aksjologicznych brzegów bolesnym szpagatem. W tym sensie można mówić o rzeczywistości zdegradowanej. Pozbawionej całościowego wejrzenia w nią, pozwalającego oglądać pozornie znikome jej ułamki we wszechświatowym kontekście, gdzie odpadający tynk urasta do rangi erozji kanionu, kurz pokrywający półki jest pyłem Pompejów. Za sprawą jego totalistycznej teorii, wspaniałość i piękno odkrywamy poprzez paradoks, nie przez zachwyt nad rzeczą miłą oku, ale poprzez wejście w rzecz zdegradowaną, ułomną, chromą, o której Berezin mówi, że w niej objawia się piękno najwyższe. Bezpośredniość i sugestywność tego opisu ma w sobie coś z wyzwania, prowokacji, choć i kpiny. Dzięki tym narzędziom bierzemy udział w podróży Berezina poboczami prozaiczności, ku odkryciu pełnego wymiaru, wagi i znamienitości rzeczy zdegradowanej – codzienności i świata pozornego banału. Na ile jest to możliwe?
recenzje, noty, wywiady:
--- "Buty Mesjasza", http://annasikorska.blogspot.com, 04.05.2014
--- "Paweł Laufer – mistrz mistyfikacji", www.latarnia-morska.eu, 29.12.2011
--- "Ewangelia złomowiska", Lampa, 11/2011
--- "Gest omnipotentnej kokoty", Lampa, 9/2011
--- "Buty Mesjasza", www.dwutygodnik.com.pl, 23.07.2011
--- "Ewangelia brzydoty", ArtPapier 173, 01.03.2011
--- "Buty Mesjasza", www.latarnia-morska.eu, 23.12.2010
--- "Rozmowa z Pawłem Laufrem", http://niedoczytania.pl, 27.03.2009
promocje:
--- 04.12.2010 – spotkanie z Pawłem Lufrem
--- 05.06.2010-06.06.2010 – event "Kostia Berezin, wskrzeszanie umarłego"
--- 20.08.2009 – spotkanie z Pawłem Laufrem i Marcinem Sudzińskim
zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego