nowości 2024

Edward Balcerzan Domysły

Wojciech Ligęza Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji

Zdzisław Lipiński Krople

Tomasz Majzel Części

Karol Samsel Autodafe 7

Andrzej Wojciechowski Zdychota. Wiersze wybrane

książki z 2023

Andrzej Ballo Niczyje

Maciej Bieszczad Pasaże

Maciej Bieszczad Ultradźwięki

Zbigniew Chojnowski Co to to

Tomasz Dalasiński Dzień na Ziemi i 29 nowych pieśni o rzeczach i ludziach

Kazimierz Fajfer Całokształt

Zenon Fajfer Pieśń słowronka

Piotr Fluks Nie z tego światła

Anna Frajlich Szymborska. Poeta poetów

Adrian Gleń Jest

Jarek Holden Gojtowski Urywki

Jarosław Jakubowski Baza

Jarosław Jakubowski Koń

Waldemar Jocher dzieńdzień

Jolanta Jonaszko Nietutejsi

Bogusław Kierc Dla tego

Andrzej Kopacki Życie codzienne podczas wojny opodal

Jarosław Księżyk Hydra

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito w podróży

Franciszek Lime Garderoba cieni

Artur Daniel Liskowacki Do żywego

Grażyna Obrąpalska Zanim pogubią się litery

Elżbieta Olak W deszczu

Gustaw Rajmus >>Dwie Historie<< i inne historie

Juan Manuel Roca Obywatel nocy

Karol Samsel Autodafe 6

Kenneth White Przymierze z Ziemią

Andrzej Wojciechowski Budzą mnie w nocy słowa do zapisania

Wojciech Zamysłowski Birdy peak experience

City 6. Antologia polskich opowiadań grozy

PLANETA, Virtual trip 8

2015-10-10 14:39

FABRYKA ZNAKÓW ZAPYTANIA
Istnieje pewne czarodziejskie sformułowanie wypowiedziane przez Horacego w Ars Poetica: UT PICTURA POESIS. Te trzy słowa budowały wiele definicji sztuki i systemów myślenia o sztuce. Nic dziwnego odkrywają możliwość przeobrażania jednej materii w drugą materię. Konfigurują wypadkowe zamysłu i dokonują syntezy. Unifikacja relacji słowa i sztuk wizualnych. Na ile przekład języka wizualnego na język literacki jest możliwy? Transformacja wizualności na graficzność tekstu. Znak obrazkowy jest sygnałem by nadać mu walor treści słownej. W kulturze obrazkowej słowo degraduje się, zmniejsza swoją powierzchnię, słabnie jego siła rażenia. Uzmysłowić sobie potrzeby i możliwości języka. Język to domena tych, którzy chcą się unaocznić. Przejść przez tunel sensów z niewidocznego w wizualizację tożsamości. Komunikacja nie nadąża za przeżyciem. Przeżycie coraz bardziej anonimowe sytuuje się poza czasem i przestrzenią. Instynkt zostaje na wolności. Znak zapytania jest jak szklana szyba, która oddziela nas od tego co prawdziwe, autentyczne, realne, oddziela nas od właściwego rozumienia i widzenia. Szklana szyba, na której próby naszego przedostania się na druga stronę (może tę widoczną) trafiają na opór deformując jedynie nasze starania jak w filmie Pipilotti Rist „Be Nice To Me”. Sytuacja jest przystępna, ale nie do wyjaśnienia.

© Ewa Sonnenberg