Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Bazgroły, 10.11.2017

BAZGROŁY Bogusława Kierca » Bazgroły, 10.11.2017

Pudło, do którego został wtrącony Prospero, było łódką zbutwiałą, bez żagla, / Bez lin, bez masztu – wiedzione instynktem, / Wyniosły się z niej nawet szczury. Tak – w przekładzie Barańczaka.
U Kamińskiego była to Łajba na pół przegniła i bez masztu, / Żagla, lin, steru – skąd i chytre szczury / Uciekły.
Te szczury uciekające, zwiastuny nieszczęścia, nie zmniejszają dysproporcji obrazu zbutwiałej, czy – na pół przegniłej łajby, albo (ironicznie zdrobniałej) łódki do tego, co zostało w niej umieszczone (dzięki wspaniałomyślności Gonzala). Bo oprócz wody i żywności, odzieży, pościeli i najniezbędniejszych sprzętów, inwentarz ten dopełniały „niektóre tomy” z biblioteki Prospera.
Derek Jarman w swojej „Chromie, Księdze o Kolorach” wymienia te tomy: Poimandres i hymny orfickie, Plotyn o duszy – „The Book of Life” (Ficino), „Conclusiones” (Pico della Mirandola), Paracelsus, Roger Bacon, „Sekret sekretów”, „Filozofia okultystyczna” Agrippy i „Monada hieroglificzna” Dee. „De umbris idearum” (1592) Giordana Bruna.
Wygląda na to, że zbutwiała „łódka”, dryfująca po Morzu Śródziemnym, była dosyć pokaźną „stacją badawczą”.

© Bogusław Kierc

  • Dodaj link do:
  • facebook.com