Nowości 2023

Maciej Bieszczad Ultradźwięki

Tomasz Dalasiński Dzień na Ziemi i 29 nowych pieśni o rzeczach i ludziach

Zenon Fajfer Pieśń słowronka

Piotr Fluks Nie z tego światła

Jolanta Jonaszko Nietutejsi

Bogusław Kierc Dla tego

Andrzej Kopacki Życie codzienne podczas wojny opodal

Artur Daniel Liskowacki Do żywego

Grażyna Obrąpalska Zanim pogubią się litery

Elżbieta Olak W deszczu

Karol Samsel Autodafe 6

Kenneth White Przymierze z Ziemią

Książki z 2022

Andrzej Ballo Bodajże

Wenanty Bamburowicz Masy powietrza

Maciej Bieszczad Miejsce spotkania

Kazimierz Brakoniecki Oumuamua. Atlas wierszy światologicznych
 
Roman Ciepliński Schyłek

Zbigniew Chojnowski Tarcze z pajęczyny

Zbigniew Chojnowski Tyle razy nie wiem

Wojciech Czaplewski Dzieje poezji polskiej

Marek Czuku Nudne wiersze

Tomasz Dalasiński Przystanek kosmos i 29 innych pieśni o rzeczach i ludziach

Michał Filipowski Licytacja kamienia

Anna Frajlich Powroty [wiersze zebrane. tom 2]

Anna Frajlich Przeszczep [wiersze zebrane. tom 1]

Paweł Gorszewski Uczulenia

Jarosław Jakubowski Dzień, w którym umarł Belmondo

Bogusław Kierc Był sobie

Andrzej Kopacki Gra w hołybkę

Zbigniew Kosiorowski Metanoia

Franciszek Lime Formy odbioru. Poetyckie przekazy z Bezrzecza i Szczecina

Piotr Michałowski Światy równoległe

Dariusz Muszer Baśnie norweskie. tom 2

Ewa Elżbieta Nowakowska Gwiazda drapieżnik

Halszka Olsińska Przebyt

Uta Przyboś Jakoby

Agnieszka Rautman-Szczepańska Wypożyczalnia słów

Karol Samsel Autodafe 5

Karol Samsel Fitzclarence

Julia Anastazja Sienkiewicz Wilowska Planetoida, pechowy graf i wielka filozofia. Opowieści z przedwojennego Tuczna i okolic

Bartosz Suwiński Dutki

Inka Timoszyk Nieskończoność podróży

Sławomir Wernikowski Partita

Alex Wieseltier Krzywe zwierciadło

Kenneth White Ciało absolutu

City 5. Antologia polskich opowiadań grozy
 
eleWator. antologia 2012-2021. proza

Henryk Bereza. Krystyna Sakowicz. Korespondencja

"Czesław Miłosz. Lekcje", www.latarnia-morska.eu, 03.06.2011

copyright © Latarnia Morska 2011

30 czerwca minie stulecie przyjścia na świat Czesława Miłosza (ur. 1911 r. w Szetejniach na Litwie, zm. 14 sierpnia 2004 r. w Krakowie). Uchwałą Sejmu RP rok 2011 ustanowiony został Rokiem Miłoszowskim. To ożywiło instytucje związane z kulturą, a też krytyków i wydawców. Sypią się publikacje prasowe i książki – na rozmaite sposoby krążące wokół twórczości i samej postaci naszego noblisty. Swój akcent dołączyło także szczecińskie wydawnictwo FORMA, drukując niewielką książeczkę Anny Frajlich Czesław Miłosz. Lekcje – autorki opublikowanego niedawno w tymże wydawnictwie zbioru opowiadań Laboratorium.

Licząca niespełna pięćdziesiąt stron rzecz zawiera pięć tekstów, z których ostatnim jest wiersz „Czytając Spotkanie Czesława Miłosza”. Zaś cztery pozostałe przybierają kształty minirecenzji, eseju, wywiadu i wspomnień. Wymieńmy je kolejno: „Rok myśliwego, rok leśniczego”, „Co czytają inni?”, „Lekcja literatury, lekcja życia”, „Był i zostanie”. Wszystkie są przedrukami z „Przeglądu Polskiego” (tygodniowego dodatku nowojorskiego „Nowego Dziennika”) – z lat 1990, 1993, 2001, 2004. Książeczkę dopełniają wplecione między teksty fotografie – głównie autorki z C. Miłoszem.
Publikacja to niespójna (...) można określić ją mianem przyczynkarskiej. (...) A jednak suma, mimo wymienionych uwag, broni się nieźle. Dlaczego? Przez empatyczne podejście do noblisty, przesycone ciepłem i podziwem. No i nie zgłasza A. Frajlich poważnych zakusów krytycznoliterackich, wyraźnie nazywając omawianą miniaturę prywatnym hołdem. W tej konwencji wiele ujść może.

Autorka znała Czesława Miłosza osobiście. Stąd nieraz w opisach emocjonalne podejście. W tekście „Był i zostanie” (powstałym w 2004 r.) Anna Frajlich zanotowała m.in.:
Był i zostanie jednym z najwybitniejszych przedstawicieli swego pokolenia, nie tylko w skali polskiej, ale i światowej. Jego dorobek poetycki, eseistyczny, translatorski i krytycznoliteracki obejmuje niezmiernie szeroki wachlarz form i zagadnień. Osiągnął taki stopień oryginalności i samowiedzy, że na polskiej scenie literackiej nie dorównuje mu nikt. (...) Był prawdziwą gwiazdą. Od początku twórczości nie odbijał niczyjego światła. Płonął własnym ogniem. (...) Gwiazda nie tylko świeci, czasem parzy tych, którzy zbliżają się zanadto. Ja nie miałam tego kłopotu, podziwiałam blask... Taka jest moja perspektywa i ona określa moje widzenie Miłosza.

I jeszcze smaczek z końcówki tego tekstu:
Ale nie gloryfikował samego siebie. Pamiętam, jak po jego nagrodzie odezwałam się jakimś górnolotnym zdaniem. „Niech pani nie robi ze mnie świętej krowy” – zareplikował.
(...)
Wanda Skalska


Anna Frajlich Czesław Miłosz. Lekcjehttp://wforma.eu/181,czeslaw-milosz.-lekcje.html