Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Nowości 2018

Jacek Bielawa Kościelec

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Wojciech Czaplewski Książeczka rodzaju

Marek Czuku Stany zjednoczone

Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Jerzy Franczak Święto odległości

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Lech M. Jakób Do góry nogami

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Bogusław Kierc Notesprospera

Wojciech Klęczar Flu Game

Zbigniew Kosiorowski Zapadnia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Bogusława Latawiec Pierzchające ogrody

Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieści

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Dariusz Muszer Baśnie norweskie

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

Miłosz Waligórski Sztuka przekładu

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

"Co najbardziej przeraża w twórczości Kazka Kyrcza?", www.rzeczgustu.com.pl, 08.06.2015

Recenzje » Recenzje 2015 » "Co najbardziej przeraża w twórczości Kazka Kyrcza?", www.rzeczgustu.com.pl, 08.06.2015

copyright © www.rzeczgustu.com.pl 2015

Kazimierz Kyrcz Jr. to autor, który na literackim rynku przebijał się w duetach i który mocno zaznaczył swą obecność w literackiej grozi wszelkich odmian. Dopiero wyśmienitą, bardzo osobistą i emocjonalną Podwójną pętlą pokazał, że nie potrzebuje towarzystwa drugiego nazwiska na okładce, by napisać wyśmienitą książkę. Udowodnił, że potrafi samodzielnie. Równie dobrze, a może nawet lepiej?

Na Femme fatale czekałem więc z niecierpliwością. Krakowski autor już wielokrotnie pokazał wyczucie i umiejętności konieczne do tworzenia krótkiej formy. A po dwóch latach od swojej debiutanckiej (pierwszej samodzielnej) powieści powraca ze smakowitym zbiorem opowiadań, która pokazuje jego niezrównany talent we wzbudzaniu u czytelnika podskórnego niepokoju.

Co ważne, pisarz nigdy nie odżegnywał się od grozy, nadal tworzy mroczne, niepokojące a niejednokrotnie makabryczne historie. Jednak porzuca rekwizyty w postaci przerysowanych demonów, wciąż przypominanych „zapomnianych bogów” czy gumowych masek potworów straszących z głębi szafy. U Kazka zło kryje się w ludziach. Zwykłych szarych obywatelach, w przechodniach na ulicy, w sąsiadce z bloku, w członkach rodziny. Dla niego nie trzeba pulpowych, przejaskrawionych i z gruntu nierealnych straszaków. Zwyczajne, codzienne życie kryje w sobie wystarczającą dawkę grozy, by nie trzeba było wymyślać nowych potworów.

Kazek Kyrcz jest w swojej prozie bardzo emocjonalnym komentatorem rzeczywistości. W jego tekstach znaczącą rolę odgrywa także Kraków – rodzinne, doskonale znane autorowi miasto, którego swoiste symbole (jak stalowy szkielet wieżowca przy Rondzie Mogilskim) obrazują tragizm polskiej rzeczywistości, która przeraża mocniej, niż najkrwawszy horror.

Choć nie brak w zawartych w historiach z Femme fatale elementów charakterystycznych dla grozy, to Kazek Kyrcz tym zbiorem powoli wychodzi do mainstreamu, nie porzucając jednak horroru, nie odżegnując się od niego, a po prostu dostrzegając przyczyny lęku gdzie indziej.

Opowiadania z tego zbioru to proza, która nie należy do optymistycznych. To historie, w których próżno szukać optymizmu i wiary w lepsze jutro. To obraz szarej, polskiej rzeczywistości, opanowanej przez zło, zawiść, brak empatii. Choć w wielu utworach kryje się w tle  pewna ironia, charakterystyczna dla cenionego przez autora gatunku bizzarro, to głównym atutem tekstów paradoksalnie jest ich spójność i mocne osadzenie w niepewności i przerażeniu.  Niepokój, który odczuwamy katalizowany jest przez świadomość, że groza może nas dopaść w najmniej oczekiwanym momencie, w najbardziej prozaicznej chwili dnia codziennego.

W klasycznym horrorze możemy uciec ze świata koszmarów i gumowych potworów z szafy do zwykłej, swojskiej – i przede wszystkim bezpiecznej – rzeczywistości, kiedy tylko zamkniemy książkę. W przypadku lektury Femme fatale nie ma ucieczki. Mimo pewnego przejaskrawienia, które tylko uwypukla patologie i absurdy rzeczywistości świat przedstawiony w książce jest naszą rzeczywistością. Światem, w jakim przyszło nam żyć. Z niego nie uciekniemy tak łatwo, tylko zamykając książkę. I to właśnie przeraża w twórczości Kazka Kyrcza najbardziej.

Mariusz „Orzeł” Wojteczek


Kazimierz Kyrcz Jr Femme fatale
http://www.wforma.eu/femme-fatale.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com