Karol Samsel Autodafe 9
NOWOŚCI: Artur Daniel Liskowacki Zimno, Grażyna Obrąpalska Poprawki,
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg, Karol Samsel Cairo Declaration
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg, Karol Samsel Cairo Declaration
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
| Cechy | |
| format | 15,0 x 15,0 cm |
|---|---|
| rok | 2010 |
| strony | 156 |
| oprawa | broszurowa |
| ISBN | 978-83-60881-53-8 |
| wydanie | 1 |
| zdjęcia | Monika Skwierczyńska |
| obrazy | Marek Sobczak |
| grafiki | Marek Sobczak |
| redakcja | Adrian Sroka |
| korekta | Agata Borowicka, Anna Nowakowska |
| wydaw-nictwo | FORMA |
Wiesław Szymański
Skrawki Wiesława Szymańskiego są wyimkami tutejszego życia, tutejszego świata i myślenia sprzed dziesięciu laty. Białostockiego, podlaskiego, przygranicznego. Ich specjalnością są zapisy tamtej codzienności oraz nostalgiczne rozdarcie autora, poruszającego się pomiędzy poczuciem „moja chata z kraja”, a pragnieniem obecności uniwersalnej – uwznioślenie peryferiów i skazanie na nie. Stąd pochodzi szczególny klimat książki: jedną nogą w mieście, drugą na wsi! Jedną nogą w literaturze, w radio, w życiu publicznym, w Warszawce, drugą – w granicznej rzece Świsłoczy, w mgłach, jesieniach, zimach, w rąbaniu drewna, naprawianiu wiejskiego domu. W życiu, które nie potrzebuje komentarza ani słów. Zauroczenie miejskowiejskim przekładańcem.
Krzysztof Gedroyć
Dzięki narracyjnemu zabiegowi mówienia o sobie „on”, autor osiąga coś na kształt „odpodmiotowienia”, „odsubiektywizowania” swoich zapisów; stają się one przez to mniej prywatne – a bardziej powszechne, obiektywne. To bardzo ważne spostrzeżenie: pisarz nie epatuje czytelnika swoją prywatnością, przygodami – które, choćby nie wiedzieć jak interesujące i intrygujące – byłyby tylko jego, przynależałyby tylko do niego, do jego osobistego życia. Szymański zachowuje się w Skrawkach jak „rasowy” prozaik: opisując konkretne, swoje prywatne zdarzenia, konkretność tę i jednostkowość przekracza. W stronę ogólności i uniwersalności, przystawalności jednorazowego faktu do innych ludzi. Umiejętnie wykorzystując dziennikarskie „tu i teraz” zamienia je na „wszędzie i zawsze” literatury.
Janusz Taranienko
recenzje, noty, wywiady:
--- "Skrawki", http://annasikorska.blogspot.com, 26.05.2014
--- "Leśne lapidarium", www.papierowemysli.pl, 03.04.2011
--- "Skrawki", www.nowaczytelnia.pl, 23.02.2011
--- "Skrawki", www.latarnia-morska.eu, 19.12.2010
--- "Dziennikarstwo i literatura", Gazeta Wyborcza Białystok, 29.10.2010
promocje:
--- 11.04.2011 – spotkanie autorskie z Wiesławem Szymańskim
--- 11.04.2011 – spotkanie autorskie z Wiesławem Szymańskim
--- 07.04.2011 – spotkanie autorskie z Wiesławem Szymańskim
--- 06.04.2011 – spotkanie autorskie z Wiesławem Szymańskim
--- 09.12.2010 – spotkanie z Wiesławem Szymańskim
--- 20.11.2010 – spotkanie z Wiesławem Szymańskim
--- 29.10.2010 – spotkanie z Wiesławem Szymańskim
