Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
WIĄZKÓWNA SALOMEA (1926-1945). Salcia lub Salusia Wiązkówna. Najstarsza z ośmiorga rodzeństwa, deportowanego do posiołka Pierwomajsk w okręgu nowosybirskim, w którym w latach 1941-1946 przebywali m.in. Lubienieccy.
Zauważmy, że czytałem dotychczas o matkach deportowanych z siedmiorgiem dzieci, ale pani Wiązkowa ustanawia tragiczny rekord, jeżeli można tu mówić o jakimś podsumowaniu („ośmioro dzieci z matką”).
Salusię Wiązkównę pochowano tam, gdzie Meterskich, sześcioosobową rodzinę. Na Mogiłkach w Pierwomajsku. I tam, gdzie w 1943 roku pochowano siostry Szczepkowskie, Ewę i Wandę.
[22 VI 2023]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
