Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
JASNA GENOWEFA (1923-2021). Raz jeszcze wracam do kilku pożegnań Witolda Kieżuna, „żołnierza AK, bohatera powstania warszawskiego, / więźnia sowieckich łagrów”. Ale zatrzymajmy się przy pożegnaniu Genowefy Jasnej, można je przeoczyć, ponieważ Genowefa Jasna, w przeciwieństwie do profesora Kieżuna, nie jest szerzej znana: „córka osadników wojskowych na Podolu, sybiraczka, / żołnierz kobiecego batalionu im. Emilii Plater”.
W moim słowniku zesłańców syberyjskich nie zabraknie wzmianki o Genowefie Jasnej, uwzględnię również Michała Branda (1905-1983), o którym zechcę napisać osobno: „deportowany na Ural, we wrześniu 1941 roku aresztowany, dwa lata spędził w więzieniu w Czelabińsku, następne 10 lat w łagrach Kazachstanu, w latach 1953-55 na zesłaniu w Krasnojarskim Kraju. W grudniu 1955 roku repatriowany do Krakowa (...)”.
Michał Brand, doktor nauk chemicznych, pozostawił „wspomnienia z Karagandy”, będę więc czerpał z jego relacji.
[17 IX 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
