Książki z 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)

Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Jarosław Błahy Zaklęty w szerszenim gnieździe

Nicolas Bouvier Na zewnątrz i wewnątrz

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Wojciech Czaplewski Książeczka wyjścia

Marek Czuku Róbta, co chceta

Adrian Gleń M [małe prozy]

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Zapojutrze

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Jarosław Jakubowski Bardzo długa zima

Jarosław Jakubowski Ciemna Dolina

Lech M. Jakób Ćwiczenia z nieobecności

Zbigniew Kosiorowski Zapodziani

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Ryszard Lenc W cieniu Golgoty

Artur Daniel Liskowacki Cukiernica pani Kirsch (wydanie 2)

Artur Daniel Liskowacki Eine kleine (wydanie 4)

Artur Daniel Liskowacki, Bogdan Twardochleb Przybysze i przestrzenie. Szkice o pisarzach szczecińskich

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie

Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Grzegorz Strumyk Wyjście

Michał Trusewicz Przednówki
 

"Powrót do Bretanii", http://annasikorska.blogspot.com, 17.09.2020

copyright © http://annasikorska.blogspot.com 2020

Informacja ze strony wydawcy:
Paol Keineg nie chce być poetą bretońskim, a tym bardziej poetą francuskim, mimo że jako nieodrodny – i często marnotrawny – syn swojej ziemi uprawia literaturę w tych dwóch językach. Jego wiersz udowadnia, że można wydobyć esencję z korzennych obsesji, jednocześnie będąc zdroworozsądkowym krytykiem partykularyzmu w literaturze. Dzięki tej rozpiętości obcowanie z poezją Keinega staje się niejako przygodą międzybiegunową. Rzeczywistość obserwujemy z cichej perspektywy „bretońskiej żaby”, której wtóruje harmider cywilizacji światowej, całość zaś tonuje basso continuo poety, który co rusz ironicznie przypomina, „że prawdziwego życia nie ma”. Są tylko „wieczory z jaskółkami umysłu”. Ale czy to nie wystarczy?

Moje odczucia:
Poeta zabiera nas do swojego epikurejskiego świata. Jest tu prostota, otwarcie na świat i chęć czerpania z niego radości. Obcowanie z naturą, ale też jednocześnie sceptyczne spojrzenie na konsumpcjonizm i media jako elementy tworzące z nas niewolników. Idziemy z poetą na spacer wśród pobrzękiwania krowich dzwonków, piania kogutów, rozbieganych kur i gęsi, pączkujących roślin, rozleniwionych upałem much oraz czasu zatrzymywanego przez czytanie po raz kolejny tej samej książki. Z „Powrotu do Bretanii” wyłania się pewnego rodzaju smakowanie czasu. Lektura lekka, przyjemna, ale jednocześnie zmuszająca do wysiłku intelektualnego, pobudzająca wyobraźnię, uruchamiająca zmysły.
Anna Sikorska


Paol Keineg Powrót do Bretaniihttp://www.wforma.eu/powrot-do-bretanii.html