Nowości 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)


Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Marek Czuku Róbta, co chceta

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie


Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Michał Trusewicz Przednówki

 

Nowości 2020

2020. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Andrzej Ballo Made in Roland

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Krzysztof Ćwikliński Nocny gość

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Jarosław Jakubowski Wojna

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Jolanta Jonaszko Portrety

Paol Keineg Powrót do Bretanii

Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem)

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Yvon Le Men Tu i tam

Artur Daniel Liskowacki Hotel Polski

Marek Maj Teorie naiwne


Dariusz Muszer Córka męża i córka żony

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

Tomasz Stefaniuk Małpka Koko i inne wierszyki dla (nie)grzecznych dzieci

Bartosz Suwiński Nawie

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy II

 

DYŻURKA, 0058

DYŻURKA Grzegorza Strumyka » DYŻURKA, 0058

Na drodze mostów, kładek, lin, taki obraz widzę, trzeba dosięgać poręczy, belek, są chwile wytchnienia na kołyszących deskach.
Zasnąłem, jak nie wiem co, jak drzewo nieznanym snem aż do tej chwili, dobrze że nie wysłałem wczoraj tekstu, dziś przed chwilą chyba dokonałem najlepszej zmiany pół zdania, tak się żyje, nieustannie poruszając się między wszystkim co jest i wtedy czuję dobrą siłę.
Opowiadanie jeszcze się zamienia słowami, jest najdziksze w ostatnich latach, tak dzikie zdarzyło się już przed laty, była wtedy pewność, że inne być nie może.
Studiuję od rana rugby, szukam najbliższego meczu, to artystyczna gra, w rugby jajowata piłka odbija się w różne strony, choć dobrzy zawodnicy potrafią jej tor przewidzieć, ale nie tak jak przy okrągłej. Podaje się piłkę tylko do tyłu, do przodu trzeba się z nią przedzierać samemu. Polubiłem rugby.
Niech nadrobię zaległości, przez wiele dni szukałem jak palant kabury do telefonu przy pasku.
Dziś, jutro, od wczoraj myślę o upale i słońcu, o czymś wielkim rodzącym się z codzienności, widzę jak z małego Paryża wyjeżdża w upalne lato malować van Gogh. Jemu chodziło o malowanie każdego spojrzenia, każdego dnia obłędu codzienności.
Tylko iść jak artystyczne zwierzę. Dziś, żeby robić sztukę trzeba być w obłędzie, nie „można” tylko „trzeba”, być tak religijnym wobec daru i zadania wypatrywania istoty rzeczy w słowie czy farbie, kiedy to nadejdzie. Dziś nie dam rady więcej.

© Grzegorz Strumyk

  • Dodaj link do:
  • facebook.com