Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
(ur. 1951 r. w Nowym Sączu) – historyk literatury, krytyk literacki, eseista, emerytowany profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego [kierownik Katedry Historii Literatury Polskiej XX Wieku na Wydziale Polonistyki UJ (2015-2021)], wiceprezes krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (2008-2014). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2000), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2008), Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2011), Medalem za Długoletnią Służbę (2018). Od Prezydenta Krakowa otrzymał odznakę Honoris Gratia (2019). Jego teksty tłumaczone były na: angielski, bułgarski, hiszpański, holenderski, portugalski, rosyjski, rumuński, ukraiński, węgierski i włoski. Rozprawy, szkice, recenzje i felietony publikował m.in. w: „Akcencie”, „Archiwum Emigracji”, „Dekadzie Literackiej”, Kulturze Niezależnej”, „Nowych Książkach”, „Odrze”, „Pamiętniku Literackim”, „the Polish Review”, „Przeglądzie Polskim”, „Ruchu Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Twórczości”, „Tyglu Kultury” i „Znaku”. Współautor i redaktor wielu tomów zbiorowych, współredaguje serię wydawniczą „Krakowska Biblioteka Stowarzyszenia Pisarzy Polskich”. Opatrzył wstępem i opracował Wybór poezji Wisławy Szymborskiej w Bibliotece Narodowej (seria I nr 327, 2017); napisał posłowie do Wierszy wszystkich Wisławy Szymborskiej (2023). Autor około 600 publikacji, w tym książek: Jerozolima i Babilon. Miasta poetów emigracyjnych (1998), Jaśniejsze strony katastrofy. Szkice o twórczości poetów emigracyjnych (2001), O poezji Wisławy Szymborskiej. Świat w stanie korekty (2001; przekład nowej wersji na język angielski: World under Revision 2019), Pod kreską. Teksty z lat 1996-2013 (2013, 2017), Bez rutyny. O poezji Wisławy Szymborskiej i Zbigniewa Herberta (2016, książka przełożona na język ukraiński i rosyjski), Nieoczywistość. Posłowia, wstępy, szkice (2017), Ale książki. Dziewięć szkiców o poezji (2021), Drugi nurt. O poetach polskiej dwudziestowiecznej emigracji (FORMA / FLiHB / Polski Fundusz Wydawniczy w Kanadzie 2024).
Wkrótce ukaże się książka Uwikłani. Szkice o Skamandrytach na obczyźnie (FORMA / FLiHB / Polski Fundusz Wydawniczy w Kanadzie 2024).
Wojciech Ligęza
Poeci emigracyjni, o których piszę w tej książce, mają wiele istotnych rzeczy do zakomunikowania czytelnikom, gdyż ich przekazy i przesłania zachowują w tym sensie aktualność, że mówią o kluczowych doświadczeniach człowieka wobec dziejów, społeczeństwa, wspólnoty ludzkiej, kultury i natury, radości oraz niedogodności życia jednostki, wreszcie – przeznaczeń ostatecznych.
Anna Frajlich
W lirykach Anny Frajlich kategoria zamieszkiwania tworzy prywatną kronikę, wyzwala refleksje o czasie utraconym, płynącym i odzyskanym. Być i mieszkać to filozoficzne zadanie wyznaczania sensu i rozumienia losu podczas wędrówki po labiryncie niejasnych przypadków.
Anna Frajlich
W swych lirykach z pierwszego okresu Anna Frajlich ujawnia kłopot z istnieniem na pograniczu dwóch światów – ojczyzny i obczyzny, pokazuje skalę zmiennych nastawień oscylujących pomiędzy negacją a afirmacją, poszukuje dystansu wobec niedogodności położenia w świecie i świetnie rozumie, że zadanie kształtowania własnego „ja” w nowych warunkach nie może zostać oderwane od form artystycznego wyrazu.
Anna Frajlich
W lirykach Anny Frajlich z dojrzałego okresu twórczości wzmocniona zostaje strona autobiografii i pamięci, wydobyte – spontaniczne i empatyczne reakcje na pełne tragizmu wydarzenia najnowszej historii. Temat czasu, który niesie zmiany, niszczy materię życia i przekreśla nadzieje w nowych wierszach powraca ze znaczną intensywnością.
