Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BORTNOWSKI ROMAN (1924-2018). Najpierw przeczytałem pożegnanie Romana Bortnowskiego („ciężko skrzywdzony stalinowskim 1937 rokiem, / współbudowniczy i dyrektor Huty Warszawa”), nieco później zasiadłem do książki Bortnowskiego. I nie zawiodłem się, nie mogłem się zawieść. To relacja, którą trzeba przestudiować: „Stary lekarz, dowiedziawszy się, że matka jest Polką, opowiedział jej, że gdzieś koło 1940 roku spotkał na Wyspach Sołowieckich pewnego Polaka. Był to wysoki czterdziestokilkuletni blondyn, z chorą ręką i chorą nogą (czyli przypadłościami, na jakie cierpiał mój ojczym). Ponadto więzień ten wspominał, że po raz pierwszy do więzienia trafił jeszcze za caratu. Wszystko to idealnie pasowało do życiorysu Bronka!”.
Bronisław Bortnowski-Bronkowski nie powędrował do łagru, został rozstrzelany 3 listopada 1937 roku. W łagrach natomiast znalazła się jego żona, Stella Bortnowska. Do Bortnowskich postaram się wrócić. Do Bortnowskich, Białobrodzkich i Krajewskich.
Roman Bortnowski: „Z archipelagu pamięci”. Słowo wstępne Andrzej Friszke. Projekt okładki i opracowanie graficzne Beata Kulesza-Damaziak. Wydawnictwo Rosner i Wspólnicy, Warszawa 2002, s. 222
[2 VIII 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki