Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

PISMO SZYBKIE, Nigdy tak nie pisz, nigdy

PISMO SZYBKIE Marty Zelwan » PISMO SZYBKIE, Nigdy tak nie pisz, nigdy

nigdy tak nie pisz, nigdy, to znika zanim jest, to co mówi ja, wszyscy mówią o sobie „ja”, więc „ja” to wszyscy, ale w strefie powłok skórnych, gdzie zawsze coś dotyka, rani, czepia się i wnika, jest inaczej niż na osobności, nie pisz z tym echem, z tym poszumem, którego  nie ma u podstawy myśli. w tym roku jesteś w „Pożegnaniu z Afryką”, gdy opustoszały pokoje, zabrano wszystko, teraz może tu być albo nie być nic. w końcu biały kogut Fatimy uderzył jaszczurkę dziobem, oderwał jej język i była to wróżba, po czymś takim nie ma już się czego bać.

[drabble]

© Marta Zelwan

  • Dodaj link do:
  • facebook.com