Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Nowości 2018

Jacek Bielawa Kościelec

Zbigniew Chojnowski Zawsze gdzieś jest noc

Wojciech Czaplewski Książeczka rodzaju

Marek Czuku Stany zjednoczone

Janusz Drzewucki Obrona przypadku. Teksty o prozie 2

Anna Frajlich Laboratorium (wydanie 3, rozszerzone)

Jerzy Franczak Święto odległości

Małgorzata Gwiazda-Elmerych Czy Bóg tutaj

Lech M. Jakób Do góry nogami

Jolanta Jonaszko Bez dziadka. Pamiętnik żałoby

Péter Kántor Czego potrzeba do szczęścia

Bogusław Kierc Notesprospera

Wojciech Klęczar Flu Game

Zbigniew Kosiorowski Zapadnia

Sławomir Kuźnicki Kontury

Bogusława Latawiec Pierzchające ogrody

Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieści

Piotr Michałowski Zaginiony w kreacji. Poemat z przypadku

Dariusz Muszer Baśnie norweskie

Uta Przyboś Tykanie

Karol Samsel Autodafe

Miłosz Waligórski Sztuka przekładu

City 4. Antologia polskich opowiadań grozy

 

"Spowiadania i wypowieści", https://wszczecinie.pl, 06.01.2019

Recenzje » Recenzje 2019 » "Spowiadania i wypowieści", https://wszczecinie.pl, 06.01.2019

copyright © https://wszczecinie.pl 2019

Ten autor ma już w swoim dorobku kilka zbiorów opowiadań. To m.in. „Szepty miłosne”, „Skerco” i najbardziej doceniony „Capcarap”, nominowany do Nagrody Nike. „Spowiadania i wypowieści”, to także proza barwna, a momentami wręcz dosadna. Niewątpliwie, to jedna z najważniejszych pozycji opublikowanych w zeszłym roku przez Wydawnictwo Forma!

Psychologiczna proza miejska
Tym razem otrzymujemy w jednym tomie trzydzieści, różnej długości, utworów. „Proza psychologiczna, proza rodzinna i o domu rodzinnym, urban fiction” – tak zostały „otagowane” w Internecie. Dwa pierwsze terminy można przyjąć jako trafne, z zastrzeżeniem, że tylko niektóre z opowiadań tu zebranych bazują na rodzinnych wspomnieniach, a poza tym ta materia niewątpliwie jest mocno przefiltrowana przez twórczą wyobraźnię. Autor nie podaje żadnych nazwisk, nazw miast (jedynie inicjały), nadając swej prozie bardziej uniwersalną tonację. Co zaś z określeniem urban fiction? Wiele z tych utworów faktycznie umiejscowionych jest w przestrzeni miejskiej, m.in. w Szczecinie. Choć ta nazwa też nie zostaje podana ani razu, łatwo się tego domyślić po różnych szczegółach topograficznych, obecnych tu i ówdzie.

Test możliwości czytelnika
Pierwsze opowiadane, ze Szczecinem w tle, nosi tytuł „Szanowny Panie A.” i napisane zostało w formie listu. Jest też jednym z najdłuższych w całym zbiorze. Ten epistolarny słowotok może trochę zdeprymować mniej cierpliwego czytelnika, jednak warto się z nim zmierzyć, bo dużo mówi o erudycyjnym stylu Liskowackiego i jest to swego rodzaju przepustka, do dalszego ciągu. Autor niejako testuje możliwości odbiorcy, tak jak nadawca listu wystawia na próbę adresata...

Nikt nie czyta
Cały zbiór został podzielony na kilka „cykli”. W pierwszym z nich znajdziemy m.in. utwór „Nikt nie czyta opowiadań”, czyli kolejny element gry z czytelnikiem, który czytając je udowodni tym samym, że teza postawiona w tytule jego nie dotyczy... Ta opowiastka o perypetiach pewnego zwycięzcy konkursu literackiego, jest zresztą jednym z najbardziej apetycznych fragmentów w całym zestawie, bo to proza z dużą dozą nieoczywistego humoru.
Najbardziej liczny cykl, to opowiadania zebrane pod „hasłem”, które dało tytuł całej książce. O tym jak wszechstronny jest jej autor może świadczyć, to że nastroje zmieniają się tu, co kilka stron. Otrzymujemy przecież chociażby lekką „Dziewczynę z książką” i zupełnie inną w tonie „Nalewkę gruszkową” – utwór o żegnaniu bliskiej osoby. Nasycony swoiście gorzką, męską czułością...

Dystans wobec siebie
W grupie nowel, które zebrano pod hasłem „Wspomnienia z literatury i okolic” znajdziemy natomiast kilka miniatur, pisanych z pozycji doświadczonego pisarza, który niewątpliwie posiada dystans wobec swoich dokonań i zdaje sobie sprawę, ile one naprawdę znaczą. To m.in. opowiadanie opisujące pewien dość zabawny epizod z targów we Frankfurcie („Mój ulubiony autor”). Trzy rozproszone utwory z cyklu „Stworzenie świata” wieńczy natomiast krótka forma o tytule „W bramie”, którą Liskowacki rozpoczyna sielankowymi niemalże opisami, by nagle uderzyć bezceremonialnym zwrotem – słowem, które burzy komfort czytelnika. Gra trwa więc dalej...

Finał dedykowany
Są tu także cztery teksty z pewnym słynnym domem pracy twórczej w tle, zebrane jako „Kwartet Oborski”. Najbarwniejszy z nich, to według mnie „Szczerbiec”, z mottem wziętym z Bursy. Na finał całego zbioru został zaś wybrany, nieco melancholijny utwór, dedykowany Feliksowi Netzowi, katowickiemu pisarzowi, zmarłemu trzy lata temu („Wędki”). (...)
Radi


Artur Daniel Liskowacki Spowiadania i wypowieścihttp://www.wforma.eu/spowiadania-i-wypowiesci.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com