Karol Samsel Autodafe 9
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ZAGÓRSKI WACŁAW (1909-1982). Przyplątała się do mnie „pleśń zwątpienia”. Otóż „pleśń zwątpienia” wypatrzyłem w poezji Irmy Zembrzuskiej, wynotowałem ją dla siebie, a następnie pozwoliłem się jej usidlić. Choć o wiele bardziej podoba mi się polszczyzna Wacława Zagórskiego („musiał być w dryzg pijany”), ciekaw jestem, czy Jerzy Zagórski, brat Wacława, posługiwał się owym dryzgiem. Ja bym się posługiwał. Z całą pewnością.
[2 VIII 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki