Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Na estradę filharmonii wchodzi pianista, który ponad ćwierć wieku temu wzbudził sensację a nawet skandal swoim wykonaniem dzieł Wielkiego Kompozytora w Konkursie Jego Imienia. Dzisiaj jest sześćdziesięcioletnim, dostojnym mistrzem, grającym „porządnie” i pięknie repertuar, który został utrwalony na płycie – parę lat po owym skandalu. Nagranie jest brawurowe. Wersja, której słucham teraz – „na żywo”, wydaje mi się „zmumifikowana”, choć – doskonała. Czuję się dziwnie, jakbym był powiernikiem tamtego „płomiennego” , który został stłumiony w tym mistrzu. I teraz domagam się od niego wierności minionej brawurze.
Z tęsknoty za własnym wigorem?
© Bogusław Kierc
