Nowości 2021

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)

Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Marek Pacukiewicz Wieki średnie


Karol Samsel Autodafe 4

 

Nowości 2020

2020. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Andrzej Ballo Made in Roland

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Krzysztof Ćwikliński Nocny gość

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Jarosław Jakubowski Wojna

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Jolanta Jonaszko Portrety

Paol Keineg Powrót do Bretanii

Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem)

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Yvon Le Men Tu i tam

Artur Daniel Liskowacki Hotel Polski

Marek Maj Teorie naiwne


Dariusz Muszer Córka męża i córka żony

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

Tomasz Stefaniuk Małpka Koko i inne wierszyki dla (nie)grzecznych dzieci

Bartosz Suwiński Nawie

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy II

 

"Osiem", www.carpenoctem.pl, 20.11.2011

Recenzje » Recenzje 2011 » "Osiem", www.carpenoctem.pl, 20.11.2011

copyright © www.carpenoctem.pl 2011

Cieszę się, że istnieją na polskim rynku wydawnictwa takie jak Forma. Może to trochę dziwna deklaracja jak na początek recenzji, ale gdyby nie takie właśnie oficyny, tomik opowiadań Krzysztofa Maciejewskiego pewnie pozostał by w szufladzie po wsze czasy lub umknął rozbity na poszczególne teksty gdzieś w prasie.

Teksty Maciejewskiego obracają się wokół różnych motywów, wydarzeń i postaci. Mamy więc świat, w którym wszystko oparte jest na matematyce, pisarza-mordercę, który zabija swoja powieścią (a może to tylko kolejna szkatułkowa historia, w której sami uczestniczymy?), przeinaczenie opowieści o Hamlecie na coś pokroju „Bliskich spotkań trzeciego stopnia” Spielberga czy też ostatecznie wizytę w Niebie. Nie będę ukrywał: opowiadania Maciejewskiego są dziwne, ale w taki sposób, który igra z spostrzeżeniami czytelnika, a także z samą materią opowieści. Ciężko przyporządkować opowiadania z „Osiem” do jakiegoś konkretnego gatunku: jest tu horror, science fiction, znalazłoby się nawet trochę popularnego ostatnio bizarro fiction. Wszystko to zostało wymieszane w sposób surrealistyczny i podlane poetyckim, gęstym stylem Maciejewskiego.

Ta gatunkowa różnorodność ma też odbicie w tematyce utworów – teksty fabularnie nie mają nic wspólnego. Istnieje jednak pewna klamra, którą można by spiąć opowiadania z tego zbioru — jest nią zdecydowanie oniryczny nastrój, który miesza się z próbami logicznego postrzegania, dając specyficzny, niepokojący efekt. Największą siłą „Osiem” jest właśnie klimat – nieznane miesza się ze znanym, historie oddziałują na siebie nawzajem, a ludzie na plany boskie i odwrotnie, a wszystko to intensywnie odbija się na czytelniku, który siedzi pochłonięty lekturą i zapamiętale przewraca strony. Sam tak siedziałem pochwycony w czar opowieści.

Na osobny akapit i pochwałę zasłużyli sobie Agnieszka Kościsz (za ilustracje na okładce) i Krzysztof Ramocki (za grafiki poprzedzające każde z opowiadań) – obrazy pozostają w doskonałej harmonii z tekstem, ukazując jednocześnie, jak obie te formy wyrazu mogą wzbogacać się nawzajem.

Opowiadania z tomu „Osiem” to bezpardonowa próba stworzenia czegoś we własnym stylu, czegoś, co korzystałoby ze znanych motywów, jednocześnie je dekonstruując. (...)
Marcin Bukalski


Krzysztof Maciejewski Osiemhttp://wforma.eu/189,osiem.html

  • Dodaj link do:
  • facebook.com