Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
LUCHOWSKA-KUNA ZOFIA (1952-1992). Nie chcę ograniczać się do fragmentu, bo to lublinianka, absolwentka polonistyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, którą zresztą poznałem dawno, dawno temu. Około 1985 roku.
Uwzględnijmy zatem jakiś debiutancki utwór Luchowskiej-Kuny. Zwłaszcza że wiersz pod tytułem „Kto całował Judasza?” daje się spokojnie przeczytać. Spokojnie, czyli bez wysiłku:
Podobno
każdy od czasu
do czasu spotyka
swojego Judasza.
Wiadomo, kogo
pocałował Judasz ostatni raz.
Nikt jednak nie wie,
kto ostatni całował
Judasza.
Dla ścisłości podam, że Luchowska-Kuna urodziła się na Zamojszczyźnie. We wsi Wierzba.
Zofia Luchowska-Kuna: „Świerkowa droga”. Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1985, s. 47
[1 VIII 2014]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
