Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
HERZOG TADEUSZ (1926-1988). Lubaczowski sybirak, który układał wiersze („miał talent literacki i duszę artysty”), ale prawdopodobnie po 1944 roku zarzucił pisanie poezji: „Wróć mnie do kraju, gdzie w dziecinnych latach / Myśl moja smutku, ni troski nie znała, / Wróć do tych ludzi, którym wiejska chata / Ni zbyt uboga, ani też za mała, / Którym żyć każesz na polskim ugorze, / Wróć mnie, o Boże”.
Lubaczowski sybirak, bo Herzogowie zostali wywiezieni z Lubaczowa. Do wierszy Tadeusza Herzoga (ur. 28 lipca 1926 roku w Wilnie) będę zaglądał po wielekroć, nie pominę zwłaszcza tekstu „Gen. Sikorski nie żyje”: „Boże! Czemu zabrałeś nam wodza, / Który służył i walczył dla Ciebie? / Czemuś Polskę pokarał tak srodze, / W jej największej męce i potrzebie. // W niezbadanych wyrokach Twych Boskich / Polski wolnej mu widzieć nie dałeś, / Spraw więc, niech nas prowadzi do Polski / Duch tak wielki, jakiego zabrałeś”.
Franciszek Herzog: „Na tułaczym szlaku. Kronika Rodziny Herzogów 1866-2000”. Pod redakcją Zenona Swatka. Biblioteka Muzeum Kresów w Lubaczowie, Lubaczów 2006, s. 147
[5 X 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
