Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

PISMO SZYBKIE, Locus Solus

PISMO SZYBKIE Marty Zelwan » PISMO SZYBKIE, Locus Solus

Widok jasnego morza jest moją pamiątką z porannego zajrzenia do śnienia świata.
Ziemie snów wynurzają się tam samorzutnie z wirtualnej wody.
Gdy wracam stamtąd, przypomina mi się wieloryb Raymonda Roussela, z wysepką na grzbiecie.

I to, że ktoś siedzący na tej wyspie w więzieniu pisał kolcem róży, zanurzanym w nie pamiętam skąd zdrapanym złotym pyle.

Prawdopodobnie zawsze można gdzieś znaleźć złoty pył.
Z przeczytania tego tekstu znam wieloryby, pławikoniki i leczniczy błękitny blask, ten blask widziałam w swoim dzisiejszym śnie, którego w tej chwili nie opiszę, są jeszcze wcześniejsze obrazki snowe do naszkicowania.

Locus Solus przez trzy minuty świetlne należy do listopada.
 

© Marta Zelwan

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com