Nowości 2019

Dejan Aleksić Jak to powiedzieć

Jarosław Błahy Rzeźnik z Niebuszewa

Kazimierz Brakoniecki Twarze świata

Tomasz Hrynacz Dobór dóbr

Piotr Kępiński Po Rzymie. Szkice włoskie

Bogusław Kierc Osa

Andrzej Kopacki Inne kaprysy

Artur Daniel Liskowacki Brzuch Niny Conti

Tomasz Majzel Osiemnasty

Dariusz Muszer Człowiek z kowadłem

Dariusz Muszer Wiersze poniemieckie

Elżbieta Olak Otulina

Paweł Przywara Ricochette

Karol Samsel Autodafe 2

Bartosz Suwiński Bura. Notatnik chorwacki


Paweł Tański Okolicznik północnych pól

Andrzej Turczyński Czasy i obyczaje. Wariacje biograficzne

Andrzej Wasilewski Jestem i

Sławomir Wernikowski Passacaglia

Jurij Zawadski Wolny człowiek jeszcze się nie urodził

 

Bazgroły, 11.09.2020

BAZGROŁY Bogusława Kierca » Bazgroły, 11.09.2020

Byłem blisko dziewczynki i chłopczyka liczących ponad rok życia. Bliźniacze rodzeństwo, piastowane w czułej miłości i cierpliwości, okazuje sobie wzajem atawistyczną przemoc, tak samo, jak gesty czułości i pocieszenia. Kojarzą mi się z ptakami, u których widziałem podobne zachowania. Peszy mnie ta zakodowana przemoc. Dlaczego sprawianie przykrości „przeciwnikowi” wzmacnia samopoczucie. Niektórych. (Niektórych?). Czy pradawne „Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe” jest jedynie zabytkiem językowym, nie liczącym się z atawizmem? Przecież pokonywanym przez to, co w Księdze Rodzaju zostało wyrażone zdaniem (w tłumaczeniu Pardes Lauder): „I stał się człowiek istotą mówiącą”. Istota mówiąca to ktoś, kto (nawet bezwiednie) ustanawia gramatykę relacji między sobą i drugim. Ale jak to „objawić” bliźniakom? Mówię o bliźniakach wszelkich wspólnot. Kochaj bliźniego... i tak dalej.
Niestety, to, co tu wygadałem, określano w czasie mojej młodości jako „pierdolenie w bambus”.

© Bogusław Kierc

  • Dodaj link do:
  • facebook.com