Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
POGORSKI JAN (1878-1943). Większość sonetów erotycznych Jana z Kościelca Pogorskiego powstała w języku francuskim (23 sonety). Zdecydujmy się jednak na utwór w języku ojczystym (10 sonetów). Zwłaszcza że otrzymujemy strofy całkiem niepruderyjne:
Dałaś mi to, co mogłaś: Twoje gibkie ciało,
Podwójny koral piersi i łono namiętne,
Dałaś ręce pieszczące, dziwnie umiejętne
I spojrzenie, co więcej niż ręce umiało...
Dałaś mi, czego żadne dziewczę mi nie dało:
Serce, jakby nie Twoje, zimne, obojętne,
Kiedy wszystko się burzy, kiedy oczy mętne
Zamknie spazm, co był Twoją najgórniejszą chwałą!
Sonety erotyczne to zaledwie wyimek wielobarwnej poezji Pogorskiego („Daj mi się wgłębić w duszę Twoją / Kochaniem mojem, jako w lecie / Pszczoła się wgrąża w wonne kwiecie, / Co ją tęczami pyłów stroją...”). Intryguje cykl sonetów podolskich. Nie sposób przeoczyć „Roku 1920”, w którym Pogorski nie oszczędza „bezmózgich katów Polski”.
Jan z Kościelca Pogorski: „Sonety podolskie, wojenne, myśliwskie, rycerskie, włoskie, gente leggiarda, erotyczne, przekłady”. Nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1938, s. 203
[15 XII 2009]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
