Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
| Cechy | |
| format | 16,5 x 16,5 cm |
|---|---|
| rok | 2019 |
| strony | 60 |
| oprawa | broszurowa ze skrzydełkami |
| ISBN | 978-83-66180-40-6 |
| wydanie | 1 |
| zdjęcia | Ljubiša Simović |
| grafiki | Piotr Pasiewicz |
| przekład | Miłosz Waligórski |
| redakcja | Miłosz Waligórski |
| korekta | Anna Nowakowska |
| wydaw-nictwo | FORMA |
| e-book (pdf) ISBN | 978-83-66180-41-3 |
| e-book online | www.ibuk.pl |
Dejan Aleksić
Dejan Aleksić, serbski „krewny” Jerzego Ficowskiego, Charlesa Simicia i Larsa Gustafssona, podobnie jak oni zna magiczne sztuczki. Kolorowymi żaróweczkami o różnej mocy potrafi naświetlić przedmiot jednocześnie z kilku stron, wystawiając na widok (niepubliczny) to, co dotychczas kryło się przed okiem i resztą zmysłów. Dzięki tym chwytom rzeczy dwuwymiarowe skaczą w trzeci wymiar i dalej, a z błahostek wykukują poważne zagadnienia epistemologii i filozofii języka. Guzik, grzebień, kapelusz, fajka, blaszany kogut na dachu, pchła i pies – cały wyprowadzony poza oczywistość „cyrk zjawisk powszechnych” pełni w tych wierszach funkcję równie istotną, co pojemne metafory, jak światło, cień, ogród, ul czy sękaty starzec. Kładka z ostatnich desek ratunku, ta przeprawa nad potokiem gadaniny, w której toniemy na co dzień, przenosi ścieżki hałasu do krainy mowy wiązanej, łączy powszedniość z transcendencją, unaocznia mit i uniezwykla banał. Z chaosu doznań wysnuwa się nitka prablasku wiodąca do najdalej wysuniętych przyczółków wyobraźni, a więc i języka, skąd możemy od nowa myśleć nasze życie. Poezja Dejana Aleksicia aspiruje do oddechu, a oddech szum dzieli na sensy.
Miłosz Waligórski
Chipsy, ciastka, arbuzy, kohorty mrówek, jelenie rogi i blade glisty; rośliny doniczkowe, miotły, klucze, rondle, świeczki, kapcie i huśtawka. Już sama nie wiem, czym – w tym przypadku – jest wyliczanka, figurą chaosu czy porządku. Wiem za to, że w tej pięknej rupieciarni próżno szukać zwierciadła Stendhala. Zwierciadło zostało rozbite. Czytelnik przegląda się więc w odłamkach jak w tysiącu żyrandolowych kryształków. Jak w oku muchy albo pszczoły.
Ada Sylwestrowicz
recenzje i noty:
* "Jak to powiedzieć", http://annasikorska.blogspot.com, 12.08.2020
* "O kilku ważnych wierszach, które nie mogą być zapomniane", eleWator, 1/2020
* "Wciąż to samo pytanie o sens, który ma nadejść", www.latarnia-morska.eu, 17.11.2019
promocje:
*
Objavljivanje ove knjige podržalo je Ministartsvo kulture i informisanja Republike Srbije.
(Wydanie książki wsparło Ministerstwo Kultury i Informacji Republiki Serbii).
tłumacz dziękuje Paulinie Ciuckiej, Annie Góreckiej i Milicy Markić za cenne wskazówki i redakcję części zamieszczonych w tomie wierszy