Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Nieunikniona fragmentaryczność wszystkiego. I nie tylko „zawsze fragment” Różewicza, czy kadrowanie w malarstwie Czapskiego, albo ciało w miłosnych zbliżeniach. Kwantyfikacje duszy u Mickiewicza, ułamki, sekundy. Czy rzeczywiście w błysku iluminacji dostępna jest całość? Czegokolwiek?
Młodzi ludzie chodzą w „dziurawych” dżinsach. Taka moda. To ma być jakoś tam „podniecające”. Nie wiem, czemu kojarzy mi się ze starą ryciną przedstawiającą pielgrzyma przebijającego się przez sklepienie nieba. Do Całości? Do pomyślenia o Całości? Dziury w dżinsach „udostępniają” możliwość nagości? „Całej”? Przecież zawsze niemożliwej do objęcia. Zawsze fragmentarycznej.
© Bogusław Kierc
