Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Najgorsze wspomnienie z podstawówki to uczenie się na pamięć. Wierszy... dat... wzorów... Jeszcze gorsze może wspomnienie to konieczne i obowiązkowe recytowanie. Wierszy... dat... wzorów... A już całkowite piekło to wysłuchiwanie ocen za to w końcu jakieśtamnauczeniesię. Wierszy... dat... wzorów... Wiersze, daty, wzory, raz były nawet modlitwy, ale tylko raz, przed pierwszą komunią. Nie poszło mi wtedy (jak zwykle – chciałoby się powiedzieć) najlepiej. Może dlatego, że – ucząc się ich – popełniłem wszystkie możliwe grzechy związane z uczeniem się na pamięć. Na czele z dłubaniem w nosie. Niewiele z tego wszystkiego, czego w życiu uczyłem się na pamięć, pamiętam. Tak jest i już, i dobrze. Bo jak mi się wydaje, to nie my uczymy się czegokolwiek na pamięć, ale pamięć w końcu uczy nas. Najczęściej tego nie wiemy.
PAMIĘTAM*
Wyrzucam brązowe buty
matki. Ciągle pamiętam,
jaka była wtedy dumna.
* Mariusz Ropczyński, „Przewodnik po zaminowanym terenie 2”, Wrocław 2021, s. 146
© Tomasz Majzel
