Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ROŚCISZEWSKA MARIA (1923-2009). Dzisiaj o zesłańcach będzie krótko i węzłowato. Odnotujmy sybiraczkę Rościszewską i przejdźmy do tekstu księdza Pasierba pod tytułem „Pino”. Zwłaszcza że mam w zanadrzu kilka jego wierszy („Zimowy Rzym”, „Bo to jest erotyzm”, „Sen”), które także czekają na swoją kolej:
młody poeta w błyszczącym niebieskim dresie
wybiega w ciemność by otworzyć bramę
nie boi się ludzi ani słów
ponieważ jest pewny młodości
ponieważ wierzy w miłość
ale stopniowo nawiedza go lęk
i chłopiec w niebieskim dresie zostaje poetą
O Marii Rościszewskiej podano tę jedną jedyną informację (sybiraczka), podobnie zresztą jak o Zofii Pruszyńskiej, zmarłej w wieku 103 lat. Nie dowiemy się o Rościszewskich, Pruszyńskich i Sieniateckich niczego więcej. Biadam nad szczupłością rodzinnych nekrologów, choćby sybiraczki Wiktorii Rakowskiej (1916-2006). Trzeba zatem wracać do poezji. Do jej bujnego kwiecia.
[22 IX 2018]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
