Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
OBERTYŃSKA BEATA (1898-1980). Nie próżnuję, czytam słownik z 1981 roku. Zatrzymały mnie wyimki z poezji Obertyńskiej: „świat to słonecznik płaski, a myśl – pszczoła kosmata, ugrzęzła w kwiecie świata”. Przepraszam za rymnięcia, których się dopuściłem (Beata, kosmata, świata, zatrzymały, mały), ale rymnięcia w „Poniewczasie” nie powinny nas dziwić.
Nie rezygnujmy z jeszcze jednego fragmentu („Nocy! Klaczy ty kara, dzika i płochliwa”), mam nadzieję, że Stanisław Jaworski, autor hasła, niczego nie przekręcił. Na pewno będę pamiętał o Obertyńskiej („myśl – pszczoła kosmata”), starałem się zresztą rozeznać w jej emigracyjnych publikacjach, szczególnie zaś w pośmiertnych „Perłach”.
„Mały słownik pisarzy polskich. Część II”. Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1981, s. 435
[13 VI 2018]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
