Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Tomasz Majzel Święty spokój
Karol Samsel Autodafe 9
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
MOGILNICKI ALEKSANDER (1875-1956). Nadal nie zasiadłem do debiutu Aleksandra Mogilnickiego „Z jasnych dni” (Łódź 1903). Interesuje mnie twórczość Zbigniewa Wąsowskiego („Poeta, koneser i kolekcjoner malarstwa, regionalista / i zamiłowany genealog, autor pionierskich opracowań genealogicznych / ludności ziemi drohickiej województwa podlaskiego”), nie wiem jednak, kiedy wybiorę się do Biblioteki Narodowej. Przybywa mi różnych Krasińskich-Głażewskich i Olszewskich.
Robi się późno, starzeję się, ale wciąż jestem ciekaw, jakie wiersze uskuteczniał Mogilnicki. Chciałbym coś uszczknąć z jego poezji, nie pomijając i nie ignorując dorobku Zbigniewa Wąsowskiego.
[25 III 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
