Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
KAZECKA MARIA ANTONINA (1880-1938). Nie pamiętajmy Marii Kazeckiej „białej omgły”, a także „mistycznej omgły”. Kazecka jest pod tym względem niezawodna. Wykreuje dla nas „zadumę (...) bladolicą” lub „poświst grobowy”.
Podziałała na mnie „przesłodka omdlałość” („Zapadam w dziwnie jakąś przesłodką omdlałość”...), ale jeszcze bardziej spodobało mi się „posępne samotnictwo” naszej podolanki i lwowianki. Bo Maria Antonina Kazecka urodziła się w Załoźcach na Podolu, zmarła zaś we Lwowie w maju 1938 roku.
Marya Kazecka: „Akwarelle”. Księgarnia Polska, Lwów 1904, s. 134
[6 II 2016]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
