Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
HOLLENDER TADEUSZ JÓZEF (1910-1943). Zachwycam się wiatrologią Tadeusza Hollendra („Tu trzeba mimo wszystko trochę patosu, trochę teatru, sztandarologii i wiatrologii, trochę frazesu i nawet wiary w ten frazes, przynajmniej w chwili uniesienia”), zastanawiam się, skąd Hollender wziął wiatrologię, pewnie ją sam z siebie wykoncypował. Nie dbam o sztandarologię, bo nie widzę jej w poezji, w moim wierszu natomiast widzę jak najbardziej wiatrologię.
Łagiernik Jerzy Litwiniuk sprezentował mi kiedyś książkę debiutancką Hollendra, na moje nieszczęście lwowską publikację z 1936 roku udostępniłem jakiemuś szczególnie niepoważnemu poecie i zostałem z niczym. Z wiatrologią.
[13 V 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
