Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Sen czy śnienie potrzebuje odnalezienia drogi do tego, co chce się wydarzyć.
Pustego dojścia.
Obserwowania, słuchania, odczuwania.
Wyprawy za morze, które wymyka się lądowi i zostawia nas przed pustym horyzontem.
Kobiety moich snów objeżdżają odległe krainy w poszukiwaniu miejsca dla arcymyśli nasyconej wilgocią śnienia bardziej niż wszystkie inne.
Wędrówki te są zakazane, świat zawsze zakazuje tego, czego nie może pojąć.
Kobiety ciągle jednak przekradają się na brzeg, cokolwiek dzieje się na terenach śnionych, chcą przy tym być, odnaleźć ślad, kroplę morza.
Wyłapywane są i zamykane w starych zamkach, klasztorach, domach dla obłąkanych, więzieniach o czerwonych murach.
Uważa się, że chronione są w ten sposób przed pewną ryzykowną wiedzą dotyczącą trwania świata, gdyż świat ma trwać.
Ma trwać, ma być, ma nie ruszać się z miejsca po to, aby ludzie mogli wpatrywać się w horyzont.
Sny reagują na to z wielką przytomnością.
