Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Słowa księgi pergamońskiej, tak jak wszystkich ksiąg, są całkiem inne w czytaniu niż w pisaniu i sporo jest niezależnych światów.
Mogło zdarzyć się zupełnie inaczej, ale zdarzyło się tak, że Pergamończycy stworzyli małą gromadkę usiłującą dokądś dotrzeć.
Chcą iść do ziemi obiecanej, ziemia ta ma swoje wnętrze i fantazję, i głęboką trawę.
W trawie widać ślady ludzkich stóp.
Jest to piękne zdanie, tym bardziej, że wyrosło na łące wiecznego istnienia, gdzie dawno temu pojawiał się wielki człowiek imieniem Abraham, który powiedział raz głosem wilka, aby iść dalej.
Sztandar na drogę zrobiono szybkim cięciem z kawałka białej sukni jednej z kobiet.
