Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Ustrzyki Górne śnięte, jeszcze. Rozglądam się za tym, co tu zostawiłem 8 lat temu. Wtedy, w deszczowym i gorącym jak tropik lipcu zlazłem trochę Bieszczadów od Ustrzyk Dolnych do Górnych. Sam na sam z Bieszczadami, w zasadzie bez ludzkiego towarzystwa po mniej uczęszczanych szlakach. Więc patrzę się na te Ustrzyki z góry moich 8 lat bez Bieszczadów. Nic nie pamiętam, nic nie czuję. Szumi w głowie. Przem musi sięgnąć jeszcze głębiej – 27 lat temu bywał tu, w Ustrzykach Górnych.
Trochę błąkamy się z Przem, by znaleźć naszą dziuplę. Mylimy drogi, wracamy, taszczymy na plecach nasze toboły. A tam w górze śmietana się przelewa i odsłania połoniny. Świergot ptaków dochodzi z nasadzonych w Ustrzykach Górnych iglaków. Na nich szyszki jak naboje do moździerzy.
© Maciej Wróblewski
