Nowości 2021

Andrzej Ballo Albowiem

Alina Biernacka Kiedyś, jednak. Wiersze wybrane (1977-2020)


Maria Bigoszewska Złodziejska kieszeń

Roman Chojnacki Pasterz słoneczników

Roman Ciepliński Życie zastępcze

Marek Czuku Róbta, co chceta

Tomasz Hrynacz Emotywny zip

Tomasz Hrynacz Pies gończy

Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito

Bogusława Latawiec Nieoznakowany szlak

Joanna Matlachowska-Pala Bezpowrotne

Piotr Michałowski Dzień jest wierszem, świat kolorem

Dariusz Muszer Dzieci krótszej nogi Syzyfa

Marek Pacukiewicz Wieki średnie


Małgorzata Południak Podróżowanie w przestrzeni

Karol Samsel Autodafe 4

Michał Trusewicz Przednówki

 

Nowości 2020

2020. Antologia współczesnych polskich opowiadań

Andrzej Ballo Made in Roland

Roman Ciepliński Ukryte myśli

Krzysztof Ćwikliński Nocny gość

Anna Frajlich W pośpiechu rzeka płynie

Jarosław Jakubowski Wojna

Zbigniew Jasina Inaczej przemijam

Jolanta Jonaszko Portrety

Paol Keineg Powrót do Bretanii

Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem)

Andrzej Kopacki Sonety, ody, wiersze dla Marianny

Yvon Le Men Tu i tam

Artur Daniel Liskowacki Hotel Polski

Marek Maj Teorie naiwne


Dariusz Muszer Córka męża i córka żony

Dariusz Muszer Księga ramion deszczu

Uta Przyboś Wielostronna

Karol Samsel Autodafe 3

Tomasz Stefaniuk Małpka Koko i inne wierszyki dla (nie)grzecznych dzieci

Bartosz Suwiński Nawie

Henryk Waniek Notatnik i modlitewnik drogowy II

 

Dariusz Muszer, 123 Hannover, Puść korzeń, chwyć za łapę

123. HANNOVER Dariusza Muszera » Dariusz Muszer, 123 Hannover, Puść korzeń, chwyć za łapę

Baśnie norweskie opowiedział Dariusz Muszer

Pewnego razu niedźwiedź leżał na rozjaśnionym słońcem wzgórzu i spał. W pobliżu przechodził lis i zauważył go.

– Co to, ucinasz sobie drzemkę, ojczulku? – zapytał, zaś w duchu pomyślał sobie: „Zaraz spłatam mu porządnego figla”.

I poszukał trzech leśnych myszy, które następnie położył na pniaku tuż przed nosem niedźwiedzia.

– Hu! Brunatny misiu, wstawaj! Za pniem drzewa leży strzelec Peer! – krzyknął niedźwiedziowi prosto w ucho i uciekł pędem do lasu.

Niedźwiedź zerwał się ze snu i gdy spostrzegł trzy myszy, tak się rozwścieklił, że podniósł łapę, aby je za jednym zamachem rozgnieść, gdyż myślał, że to właśnie one tak krzyczały mu do ucha. Jednakże między krzakami rosnącymi na brzegu lasu dostrzegł jeszcze rudą kitę, tak więc z miejsca puścił się w pogoń za lisem, a podszycie lasu tylko trzaskało pod nim.

W krótkim czasie znalazł się tuż za lisem i w mgnieniu oka złapał go za prawą tylną łapę, a stało się to dokładnie w tym momencie, gdy lis wskakiwał do swojej nory, położonej między korzeniami sosny. Tak więc lis siedział w potrzasku, ale taki całkiem bezradny wcale nie był.

– Puść korzeń, chwyć za łapę! – zawołał.I niedźwiedź puścił.

Lis śmiał się z niego do rozpuku, gdy już schował się głęboko w norze.

– Tym razem cię okpiłem, ojczulku! – krzyknął.

– Co się odwlecze, to nie uciecze – zamruczał wściekle niedźwiedź. – Jeszcze cię złapię, a wtedy inaczej sobie pogadamy!

© Dariusz Muszer

►oficjalna strona internetowa autora

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com