Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Dla Wszechmogącego nie ma nic trudnego: wedle całkiem innych praw mógł powołać świat, poza dobrem i złem, rozkoszą i cierpieniem, pięknem i brzydotą, grzechem i świętością. Nie zrobił tego. Szkoda, bo naprawdę dobre wydaje się nie to, co dobre, lecz raczej to, co jest ani dobre ani złe, nie przeciwstawia się sobie, nie jest wyrazem rozdarcia, podziału i cierpienia. Według Adi Śankara (VIII wiek) taki niesprzeczny świat („adwajta”) gdzieś istnieje i więcej, jest on treścią Brahmana w jego aspekcie zwanym „nirguną”. Jak wygląda nirguna? Otóż nirguna wcale nie wygląda, ponieważ jest ona bezpostaciowa i nie ma żadnych wyobrażalnych atrybutów. Jest to niejako boskie istnienie od podszewki… Tyle na razie przeczytałem w internecie na temat „nirguny” i „adwajty”, czyli niedwoistości. Może wy wiecie o tym coś więcej? Chcielibyście żyć w świecie bez katastrofy i cierpienia, czy nie? (Wielu ludzi powie „nie”, ponieważ są urodzonymi masochistami. :) )
