Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Kwestia dwunastu lat seksualnej abstynencji Prospera (jeśli rzeczywiście był seksualnym abstynentem) mogłaby być fascynującym tropem interpretacyjnym. Trudno orzec, że wyzwolił się od napierających sił popędu, że nie upominały się o swoje – choćby tylko – poranne erekcje.
Nie suponuję żadnych „zastępczych” zaspokojeń; nie chciałbym przekraczać granicy dyskrecji i zachować delikatność wobec intymnych tajemnic Prospera, nawet jeśli uznamy go tylko za postać fikcyjną. Pomysł „użycia” Mirandy jako „pokusy” dla Ferdynanda jest oparty na dynamizmie seksualnym.
Kiedy Kaliban mówi o Prosperze – „on sam ją nazywa”, brzmi to prawie tak, jakby powiedział: on sam ją używa. I brutalnie.
© Bogusław Kierc
