Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Dochodzi do tego, że się ma „dom ze staruszkiem w środku”. Prawie jak ciastko z nadzieniem. Tyle, że to „nadzienie” mniej się kojarzy (językowo) z nadzieją niż z beznadzieją. Pięknie to wyśpiewał Marek Grechuta, interpretując pieśń Moniuszki do Kraszewskiego „Dziada i baby”. Staruszek w mieszkaniu dwojga, zbliżonych wiekiem istot, jest bardziej prawdopodobnym kandydatem na rychłego nieboszczyka. Dlatego jego doczesna zbędność dolega jako drażniąca i – subtelnie rzecz ujmując – niedelikatna. Po śmierci okaże się dość wyjątkowym okazem istoty ludzkiej, której brak zostanie oznajmiony bólem po nieodżałowanym.
© Bogusław Kierc
