Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
copyright © https://dajprzeczytac.blogspot.com 2023
„Płomiennie obojętny” to wspaniały hołd oddany Julianowi Przybosiowi. Jestem wprost oczarowana książką Bogusława Kierca. Piękna opowieść w ośmiu odsłonach.
To zbiór esejów, w których Bogusław Kierc daje czytelnikowi wykład o Przybosiu. Mieści się w nim opis własnej fascynacji poetą, poszukiwania, badania „przybosiowości”.
Z kart „Płomiennie obojętnego” dowiemy się naprawdę wiele. O Przybosiu i o Kiercu. O poezji, sztuce i życiu. Niezwykłą przyjemność sprawia wkraczanie w meandry czyjejś obsesji. Zwłaszcza, jeśli stoi za nią solidny fundament wiedzy. A trzeba od razu przyznać, że Bogusław Kierc jest największym znawcą twórczości autora „Próby Całości” – a niech potwierdzeniem tego będą słowa samego Przybosia, nazywającego Kierca swoim „sobowtórem”.
To bardzo ciekawe poznawać sposoby czytania i odczytywania przez drugą osobę literatury. Kierc sam przygląda się swojemu odbiorowi Przybosia sprzed lat. Pisze m.in. o umiejętności czytania dzieła w różnych językach (kodach), nie tylko poprzez mowę poetycką.
Julian Przyboś jest tu carówno celem, jak i środkiem. Można też nazwać poetę mniej elegancko – pretekstem. Kierc rozważa, wchodzi w dialog, tłumaczy, pyta. A to wszystko przez pryzmat doświadczeń z przybosiową poezją.
Bogusław Kierc pochyla się tu m.in. nad kwestią „ateizmu” Przybosia i „mistycyzmu” jego „Anioła”. To szerokie omówienie motywu Boga we wczesnej twórczości Mistrza oraz w jego postawie o „religijnej wyobraźni” młodego poety. Autor opowiada o początkach swojego „pędu do Przybosia”, zdradza kilka szczegółów z ich znajomości. Nie stroni tez od tych trudniejszych tematów (czy też życiowych wyborów), wskazuje rozmaite motywy w twórczości swojego bohatera.
Ileż można powiedzieć o zaledwie jednym wierszu?! Dużo! Pokornie wczytuję się w słowa Kierca, w jego rozmyślania, wkraczające na coraz to nowe obszary – ile tematów, ile znaczeń, kontekstów! Takie czytanie i właśnie taka opowieść o poezji budzi wielki szacunek.
„Płomiennie obojętny” to piękna opowieść o „doświadczaniu poezji Przybosia”, również inspirująca lekcja czytania literatury w ogóle. Nauka uważnej lektury, uważnego życia.
Kinga Młynarska
Bogusław Kierc Płomiennie obojętny (o chłopcu, który chciał być Bogiem) – http://www.wforma.eu/plomiennie-obojetny-(o-chlopcu-ktory-chcial-byc-bogiem).html
