Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
URSINUS JAN (zm. w 1613 roku). „Mazowszanie nazywają czaszkę mózgokryjką”. Według lwowianina Jana Ursinusa, profesora Akademii Zamojskiej.
Zajrzyjmy koniecznie do publikacji Haliny Wiśniewskiej, szkoda, wielka szkoda, że mózgokryjka po dziś dzień nie zachowała się w polszczyźnie: „Ursinus po powrocie z Padwy, po kilku latach praktyki lekarskiej, wydrukował świetną pracę osteologiczną pt. »De ossibus humanis tractatus tres« (1610), w której równolegle do nazw łacińskich, greckich i arabskich podawał terminy polskie”.
Przepadła nie tylko mózgokryjka, dorzucę od siebie, że chyba zupełnie przepadły i zanikły ciućki. ETD wspomniał o ciućkach w jakimś wierszu („Piosenka o pierogarni”), ale nikt się nimi nie zainteresował.
Halina Wiśniewska: „Kulturalna polszczyzna XVII wieku. Na przykładzie Zamościa”. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1994, s. 155
[31 V 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
