Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ULICCY. Stanisław Ulicki (1932-1994), deportowany z Drohobycza, nie pozostawił wspomnień sybirackich. Ale dysponujemy relacją jego matki i to nam musi wystarczyć. Zwłaszcza że świadectwo Zofii Ulickiej (1900-1981) jest naprawdę istotne, w każdym razie istotne dla ETD: „Dzień 13 kwietnia 1940 roku, godzina 3 w nocy. Usłyszałam silne pukanie do drzwi oraz turkot samochodu, a za chwilę ośmiu żołnierzy rosyjskich dobija się do drzwi. Weszli, serce gwałtownie mi zabiło, gdyż zaraz obraz wywozu stanął mi przed oczami. Nie pomyliłam się wiele”.
Panią Ulicką, żonę Waleriana Ulickiego (1894-1940), zabrano z dwojgiem dzieci. Postaram się sybiraków Ulickich wprowadzić do poezji, o ile znowu nie zawiedzie mnie natchnienie.
[2 XII 2022]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
