Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
SENSKI ROMAN (1953-2018). O śmierci Romana Senskiego powiadomił mnie przyjaciel. Byłem zaskoczony, że kojarzył Senskiego („chaos to najlepszy / sposób na przejście / ulicą miasta”). Pamiętam, że Senski publikował w kwartalniku literackim „Kresy”, na pewno więc zatrzymałem się przy nazwisku poety. Prędzej przy niezwykłym nazwisku, niż przy kilku tekstach.
Mam dostęp do siedmiu wierszy Romana Senskiego („trudno stawać się gołębiem / na dachu wrażliwym / od słońca”), czyli w dalszym ciągu nie ogarniam tej poezji. Powinienem zmobilizować się dla książek Senskiego, ale prawdopodobnie poprzestanę na wyimkach.
[8 VIII 2019]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
