Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ROMANOWSKI-BOŻAWOLA LEON (ok. 1800-1882). Gdzieś tutaj wkradł się błąd. Albo do tytułu, albo do notatki pod „Chomorną”: „Pisałem w Sławucie 11 Maja 1866 r.”. Najpierw Leon Romanowski musiał zawitać do Hamerni, a dopiero później oddać się natchnieniu, ale nie dbajmy o trzeciorzędne drobiażdżki.
W „Chomornie” zainteresował mnie wyłącznie „koń rozwędzidlony”. A także „lotne (...) świszczypałki”, które Romanowski zrymował z rusałkami.
Leon Romanowski: „Chomorna. Na pamiątkę miłych odwiedzin Hamerni 24-27 Maja 1866 r. JW. Hr. Franciszkowi Karwickiemu od Autora”. W drukarni „Czasu” W. Kirchmayera, Kraków 1867, s. 13
[10 XII 2011]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
