Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
PSURSKA-LASKOWSKA STANISŁAWA. Kinga Ostrowińska i Zbigniew Kotowski. Kinga Inglot i Henryk Laskowski. Aleksandra Stepkowska i Zdzisław Hadel. Oto nazwiska lubaczowian, których deportowano do Kazachstanu na niechybną poniewierkę.
13 kwietnia 1940 roku wywieziono z Lubaczowa m.in. panią Stanisławę Psurską-Laskowską, o której, w przeciwieństwie do Jerzego Hadla (1935-2010), nie mam najmniejszej informacji. Pozostaje nam w ręku wyłącznie samo nazwisko (kim byli lubaczowscy Psurscy?), z którym trzeba coś zrobić, trzeba je wprowadzić do tekstu. Niech zaistnieje w poezji (najlepiej w poezji ETD), niech w wierszu przechowają się i przetrwają Psurscy, a także Białozorscy.
[13 IV 2021]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
