Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
ŁAPIN KONRAD (1915-2009). Nie wiem, kiedy uporam się z powieścią Konrada Łapina („‘Bagatela’ z bożej łaski”), przeczytałem dwa tomy („Wzloty przyziemne” i „Losy wojenne”), trzeci tom upchnąłem w jakimś niedostępnym miejscu. Chyba że nie skompletowałem „powieści kresowej” Łapina, nie wykluczam, że brakuje mi „Lat okrzepłych”. I znowu muszę siedzieć nad poezją Marii Czesławy Przewóskiej: „Ucisz się, serce, ilekroć wśród ludzi / Wielkich rozżaleń jęk się w tobie wzbudzi, / Ilekroć – w bólu wijąc się rozpacznie – / Wszystko tu w tobie złorzeczyć im zacznie, / Rwać się w kawały w bolesnej rozterce, / I bluźnić życiu – Ach, ucisz się, serce! – // Ucisz się, serce. Twój jęk nie zapłodni / Dusz ludzi małych (...)”.
[1 II 2024]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
