Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
BILEWICZ MARIAN MAREK (1920-2001). Do wspomnienia o Bilewiczu będę zaglądał po wielekroć. Na pewno w zbiorach Biblioteki Narodowej znajdę jego książkę („Wyszedłem z mroku”), ale dziś poprzestańmy na tym, co jest w zasięgu ręki: „Pracując początkowo w kopalni węgla, a następnie w kamieniołomach, nabawił się białaczki, która niszczyła Jego organizm do ostatnich chwil życia. W 1948 r. po okaleczeniach wypadkami wojennymi, po trzyletnim pobycie w obozach na terenie Workutłagu przez Uchtę, Kotłas, Wołogdę, Jarosław, Moskwę, Smoleńsk i wreszcie Baranowicze wrócił do ukochanej Ojczyzny. Po 36 dniach podróży, bezpośrednio ze szpitala, w grupie 780 sybiraków (...) był znowu w Polsce, w granicznym Brześciu”.
Bilewicz wyrwał się z „zachłannych łap stalinizmu” w 1948 roku. Inni nie mieli tyle szczęścia, na przykład Maria Czartoryska-Krasińska straciła na zesłaniu dwie córeczki.
[7 IV 2020]
© Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
