Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Ze snami konsultuję się za parawanem rzeczywistym. Sny nigdy nie kłamią, nie mają powodu.
Pierwszy sen na zaczęcie jakiejś sprawy to mit kreacyjny powoływanego do istnienia świata, w którym ma być ta rzecz. W tym śnie zwinięte są prawdopodobnie wszystkie najważniejsze tropy, wątki, sedna i drobniejsze sensy dotyczące tego miejsca.
Robię blog i stronę fejsbukową dla „Praobrazów”, na chwilę czy dwie, chcę polubić „Praobrazy”, bo jeszcze tego tak naprawdę nie zrobiłam.
Przyśnił mi się na to sen długi i nielegalny, ze ścieżkami, podwórzami, zaułkami, zakrętami. Może to nie być szybko kończący się blog, chociaż dopiero wieczorem zrozumiałam, że nie opiszę tego snu, bo akurat nie mam odwagi dzielić się śnieniem ni poezją. Zrozumiałam też, dlaczego tak się zdarza. Długo by o tym pisać, może będę.
