Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Ludzie wpisani w pejzaż dotykają rękami otchłani czasu, otchłań czasu jest ekranem dotykowym.
Każdy dotyk tworzy osobny strumień rzeczywistości, jest wiele realizmów.
Wiara w jedną jedyną uzgodnioną rzeczywistość mogłaby spowodować zniknięcie Pergamonii za horyzontem zdarzeń, a przecież „poza każdą rzeczywistością istnieje rzeczywistość jeszcze bardziej rzeczywista”*), na schodach w Pergamonii przypomina mi się dużo: Edmond Jabès i Strażnik Sadu, który zaczyna dzień modlitwą**), Afganka ze zdjęcia w „National Geographic” z 1985 roku, która weszła tutaj boso, w szarej sukni i nazywa się Angelika.
Zjawiają się tu wszyscy, których dotykam myślą, gdyż wielka jest Pergamonia, a sprawy, którymi żyje, mają wymiar wieczny.***)
____________________
*) Edmond Jabès – Z pustyni do Księgi
**) Cormac McCarthy – Strażnik sadu
***) w kursywie postanawiam odtąd umieszczać słowa Drzeżdżona
