Kazimierz Brakoniecki Ostre Bardo
Maria Jentys-Borelowska Moja Eliza
Konrad Liskowacki Pomurnik
Tomasz Majzel Święty spokój
Anna Maria Mickiewicz Po Sokratesie. Wiersze nie tylko filozoficzne
Gustaw Rajmus Angst
Karol Samsel Autodafe 9
Krzysztof Wacławiec W Pasie Oriona
Maria Bigoszewska Gwiezdne zwierzęta
Jan Drzeżdżon Rotardania
Anna Frajlich Pył [wiersze zebrane. tom 3]
Tomasz Hrynacz Corto muso
Jarosław Jakubowski Żywołapka
Wojciech Juzyszyn Efemerofit
Bogusław Kierc Nie ma mowy
Andrzej Kopacki Agrygent
Zbigniew Kosiorowski Nawrót
Kazimierz Kyrcz Jr Punk Ogito na grzybach
Artur Daniel Liskowacki Zimno
Grażyna Obrąpalska Poprawki
Jakub Michał Pawłowski Agrestowe sny
Uta Przyboś Coraz
Gustaw Rajmus Królestwa
Rafał Sienkiewicz Smutny bóg
Karol Samsel Autodafe 8
Karol Samsel Cairo Declaration
Andrzej Wojciechowski Nędza do całowania
Zapytano kiedyś Dzao, mistrza zen, który był znany z tego, że jadł stale ziemniaki i wiele podróżował, jaka była jego najdłuższa i najbardziej owocna podróż? Mistrz otworzył szeroko oczy i spuściwszy głowę, wyzionął ducha.
Kiedy grzebano go, zauważono, że w zaciśniętej dłoni trzyma upieczonego ziemniaka. Uczniowie od razu zrozumieli znaczenie tego gestu.
Na wiosnę z dłoni mistrza Dzao wyrósł ziemniaczany krzak. Był piękny i wybornie nadawał się do medytacji. Dopiero wykopki pokazały, że plon był mizerny.
Natomiast ostatnią podróż mistrza Dzao uznano za niezwykle udaną.
